บทที่ 455 ลู่เจียเจีย: ฉันน่ะใจกล้ามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

สมองของลู่เอ้อร์โก่วว่างเปล่าไปหมด เขาไม่เคยรู้สึกอับอายขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต

ที่ผ่านมามีคนก่นด่าเขามากมาย

มีทั้งด่าว่าเขาเป็นเด็กไม่มีพ่อแม่สั่งสอน เป็นอันธพาลไม่เอาถ่าน หรือเป็นพวกขอทาน