บทที่ 174 เสนอตัวให้ถึงที่!

พอในห้องเหลือกันแค่สองคน สีหน้าหงุดหงิดก่อนหน้านี้ของเฉินถิงก็อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น เธอรีบยืดหลังตรง ปั้นรอยยิ้มอ่อนหวานขึ้นมา แล้วเอ่ยเสียงอ้อน

“ก่อนหน้านี้ฉันเคยได้ยินคุณป้าพูดถึงคุณอยู่บ้าง ไม่นึกเลยว่าตัวจริงจะหล่อขนาดนี้ มิน่าล่ะป้าจางถึงได้ออกตัวชมคุณยกใหญ่ ตอนแรกฉันนึกว่าพูดเกินจริงไปซะอีก ไม่คิดเลยว่าคุณป้าจะยังถ่อมตัวไปด้วยซ้ำค่ะ”

“ปกติแม่ผมค่อนข้างเก็บเนื้อเก็บตัวน่ะครับ คงคิดว่าลูกชายคนนี้ไม่ค่อยมีอะไรน่าอวดเท่าไหร่”