บทที่ 181 ผู้ว่าจ้างคือพระเจ้า!

ตามเงื่อนไขของระบบ อย่างน้อยที่สุดต้องทำให้อีกฝ่ายตกตะลึงกับโปรไฟล์ของตัวเองเสียก่อน

จากนั้นค่อยทำให้เธอเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อหวังจินเฟิ่ง ทว่าดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว อีกฝ่ายทำท่าเหมือนจะไม่เห็นหัวเขาด้วยซ้ำ

“ความจริงคุณไม่ต้องคิดมากเรื่องผมหรอกครับ ผมรู้สภาพตัวเองดี มาหาคุณแบบนี้ก็เหมือนวัวแก่จะกินหญ้าอ่อนนั่นแหละ”