บทที่ 219 นี่แหละของจริง

“เมิ่งชุนเหรอ?”

ในหัวของอวี่เยี่ยเหลียนผุดภาพหนุ่มหน้าหวานคนหนึ่งขึ้นมาทันที คิ้วเรียวงามขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น

“ไอ้เจ้าของฉายา ‘วสันต์เยือนแตกกิ่งก้าน’ นั่นน่ะนะ?”