บทที่ 224 นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้ใสซื่อและเซ่อซ่า

พอเห็นกวนซู่เอ๋อโมโห กัวเหมี่ยวเหมี่ยวก็หุบปากฉับตามสัญชาตญาณ เธอไม่อยากให้แม่ต้องมาโกรธตัวเองเพราะเรื่องนี้ จึงได้แต่ก้มหน้ารอรับคำตำหนิ

ใครจะไปรู้ว่ากวนซู่เอ๋อไม่ได้ลงไม้ลงมืออะไร เพียงแค่ถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง แล้วผลักประตูเดินออกไป

ผลลัพธ์นี้ผิดจากที่กัวเหมี่ยวเหมี่ยวคิดไว้ไม่น้อย เธอเงยหน้าขึ้นมาอย่างงุนงง แล้วกะพริบตาปริบๆ ส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางหยางฮ่าว