บทที่ 242 มาช้าแต่มานะ

สโมสรวั่งเจียง อาคารเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงทางประวัติศาสตร์แห่งเมืองเจียงเฉิง

สถานที่แห่งนี้ตั้งตระหง่านอยู่ริมฝั่งแม่น้ำวั่งเจียง เป็นดั่งอีกโลกหนึ่งที่ตัดขาดจากแสงสีเสียงอันฟุ้งเฟ้อของเมืองเจียงเฉิง ทั้งเงียบสงบ หรูหรา และเปี่ยมระดับ

ปกติแทบไม่เคยเปิดต้อนรับคนนอก ทว่าวันนี้กลับเปิดเป็นกรณีพิเศษ