บทที่ 269 หักหลัง

"นี่เรียกว่าสัญญาเหรอ? มันเป็นหลักฐานชัดเจนว่านายแอบเอาเหมืองเดียวไปขายซ้ำซ้อนหลายรอบ แล้วกะจะใช้เรื่องนี้มาสร้างปัญหาให้บอสหยางต่างหาก!"

ซูอวี้เสวี่ยขึ้นเสียงสูง พูดออกมาอย่างมั่นใจเต็มที่

สิ้นเสียงของเธอ แววตาของหลี่ซานจินก็ฉายความลนลานออกมาวูบหนึ่ง เขาใช่ว่าจะไม่เคยคิดว่าลูกไม้ตื้นๆ ของตัวเองจะถูกจับได้ แต่พอโดนฉีกหน้าอย่างไร้ความปรานีแบบนี้ ก็ยังรู้สึกหน้าชาจนแทบแทรกแผ่นดินหนี