บทที่ 300 ศักดิ์ศรีของเซี่ยซืออวี่

“นี่เป็นรูปที่ถ่ายก่อนเธอจะเข้ามหาวิทยาลัย ตอนนั้นยัยหนูคนนี้ยังไว้ผมยาวอยู่เลย เธอดูสิ หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูขนาดไหน”

ผู้อำนวยการหรงพูดจริงทำจริง คำคัดค้านของเซี่ยซืออวี่จึงไม่มีความหมายสำหรับเธอเลยสักนิด

ในภาพถ่ายที่อยู่ในมือ หญิงสาวในชุดนักเรียนยังมีใบหน้าไร้เดียงสา ราวกับผลท้อดิบที่ยังไม่สุกงอม อวลไปด้วยกลิ่นอายอันฝาดเฝื่อนของวัยเยาว์