บทที่ 55 ฉันมีแฟนแล้ว ขับเบนท์ลีย์ด้วย

“เสี่ยวโหรว เธอมีแฟนแล้วนะ”

“อื้ม เรื่องแบบนี้ต้องรู้จักหลบๆ เลี่ยงๆ หน่อย!”

“ช่างเถอะๆ ให้ฉันยอมรับกรรมความพัวพันบัดซบนี่แทนเธอเอง!”

“ก็เราเป็นเพื่อนสนิทกันนี่นา!!”

เซี่ยซืออวี่ทำท่าทางองอาจผดุงความยุติธรรมเต็มที่

สิ้นเสียงของเธอ รถเบนท์ลีย์สีดำคันนั้นก็แล่นมาจอดเทียบข้างทั้งสองคนจริงๆ พอเห็นแบบนั้น เซี่ยซืออวี่ก็ก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ เห็นได้ชัดว่าเป็นพวกเก่งแต่ปาก ถึงเวลาคับขันเข้าจริงกลับไม่กล้าพุ่งชนสักนิด

ฉินอวี่โหรวไม่คิดว่ารถเบนท์ลีย์คันนั้นจะมาจอดเทียบข้างตัวเองจริงๆ เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย กำลังคิดว่าจะปฏิเสธการเข้ามาทักทายของอีกฝ่ายอย่างไรดี ทันใดนั้นกระจกติดฟิล์มเพื่อความเป็นส่วนตัวฝั่งที่นั่งข้างคนขับก็เลื่อนลง ใบหน้าที่คุ้นเคยค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า “ขึ้นรถสิ”

“คุณ…”

ฉินอวี่โหรวอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ เธอคาดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าคนที่นั่งอยู่ในรถเบนท์ลีย์คันนี้จะเป็นหยางฮ่าว

แฟนตามสัญญาที่เธอจ้างมาด้วยเงินเดือนสามพันคนนั้นเนี่ยนะ!

ให้ตายสิ!

นี่มันพล็อตประธานจอมเผด็จการอะไรกันเนี่ย!

สุ่มคว้าคนบนรถไฟใต้ดินมาคนหนึ่ง ผลคือดันเป็นมหาเศรษฐีที่ขับเบนท์ลีย์ แถมพักอยู่ห้องชุดสองร้อยกว่าตารางเมตรในเจียงจงฮวาหยวนงั้นเหรอ

นี่มันเหมือนพล็อตในซีรีส์สั้นหลุดออกมาในชีวิตจริงชัดๆ!

“พี่ฮ่าว?”

“กรี๊ด!!”

“เบนท์ลีย์คันนี้ของพี่เหรอเนี่ย??”

เซี่ยซืออวี่ก็เห็นหยางฮ่าวเช่นกัน เธอส่งเสียงหวีดร้องออกมาอย่างไม่เก็บอาการเลยสักนิด

จากนั้นเธอก็หันไปบ่นใส่ฉินอวี่โหรว “เสี่ยวโหรว เธอใช้ได้เลยนะ รู้ทั้งรู้ว่านี่คือรถแฟนตัวเอง ยังไม่ยอมบอกกันสักคำ ตั้งใจจะดูฉันขายหน้าใช่ไหมเนี่ย!”

ในมุมมองของเซี่ยซืออวี่ เพื่อนสนิทอย่างฉินอวี่โหรวคบหาเป็นแฟนกับหยางฮ่าวมาเดือนกว่าแล้ว ไม่มีทางที่จะไม่รู้ว่าเบนท์ลีย์คันนี้เป็นของแฟนตัวเอง

ตอนนี้ฉินอวี่โหรวได้สติกลับมาแล้ว ถ้าแสดงท่าทางตกใจเกินไปต่อหน้าเซี่ยซืออวี่ก็คงดูผิดปกติ เธอจึงเปิดประตูฝั่งข้างคนขับแล้วก้าวเข้าไปนั่งอย่างเยือกเย็น “ซืออวี่จะไปทำงานน่ะค่ะ อยากขอติดรถไปด้วย”

“ได้สิ ไม่มีปัญหา”

หยางฮ่าวพยักหน้า จากนั้นก็กวักมือเรียกเซี่ยซืออวี่ที่ยังคงยืนบื้ออยู่ริมทาง “ซืออวี่ ขึ้นรถสิ”

“ได้เลยค่า!”

เซี่ยซืออวี่ขานรับอย่างตื่นเต้น รีบเปิดประตูด้านหลังแล้วขึ้นไปนั่งบนรถทันที

“พี่ฮ่าว เบนท์ลีย์คันนี้ก็เป็นรถของพี่เหมือนกันเหรอคะ?”

พอนั่งเรียบร้อยที่เบาะหลัง เซี่ยซืออวี่ก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นทันที

“อื้ม เพิ่งซื้อใหม่น่ะ” หยางฮ่าวพยักหน้า

“ซื้อใหม่เหรอคะ?”

เซี่ยซืออวี่ตกใจจนตาโต ละล่ำละลักว่า “เมื่อวานพี่ยังเพิ่งซื้อเวิ่นเจี้ย เอ็ม 9 ไปคันหนึ่งไม่ใช่เหรอคะ?”

“ใครกำหนดล่ะว่าซื้อสองคันไม่ได้?”

หยางฮ่าวถามกลับ

“เอ่อ…”

“ก็ได้ค่ะ!”

“ฉันมันมองโลกแคบไปเอง โลกของคนรวยเนี่ยคนจนอย่างฉันไม่มีทางเข้าใจได้จริงๆ!”

เซี่ยซืออวี่ชะงักไปก่อน จากนั้นก็ส่ายหน้าถอนหายใจยาว

ส่วนหยางฮ่าว ผู้เป็นคนรวยวันที่สองคนนี้ ได้แต่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร…

เวสต์ฟิตเนสเซ็นเตอร์

นี่คือฟิตเนสขนาดใหญ่ของเมืองเจียงเฉิง มีทั้งหมดสี่ชั้น ชั้นหนึ่งเป็นสระว่ายน้ำ ส่วนชั้นสอง สาม และสี่เป็นโซนยกน้ำหนัก โซนเครื่องเล่น และห้องคลาสต่างๆ

ด้านหน้าฟิตเนสเซ็นเตอร์มีลานจอดรถขนาดย่อม จอดรถได้ประมาณสามสิบคัน

ช่วงเวลานี้ยังเช้าอยู่ ในลานจอดรถมีรถจอดอยู่เพียงสิบคันเศษๆ ทว่าหนึ่งในนั้นมีรถพอร์เชอ 718 สีเขียวสะท้อนแสงที่ดูสะดุดตาเป็นพิเศษ

ในเวลานี้ มีชายสองคน รูปร่างสูงคนหนึ่งเตี้ยคนหนึ่ง กำลังยืนคุยเรื่อยเปื่อยอยู่ข้างรถพอร์เชอ 718 คันนี้

“พี่เผิง คราวนี้พี่ยัดเยียดตัวเองเข้าไปในใจนังแซ่เซี่ยได้ชัวร์ ผู้หญิงไม่มีใครไม่ชอบรถสปอร์ตหรอก ยิ่งเป็นพอร์เชอด้วยแล้ว!”

ชายร่างเตี้ยพูดออกมาอย่างมั่นอกมั่นใจ

“ถ้ายังไม่ได้ผลอีกล่ะ?”

ชายร่างสูงเห็นได้ชัดว่าไม่ได้มองโลกในแง่ดีขนาดนั้น เขาขมวดคิ้วถาม

“พี่เผิง พี่วางใจเถอะ ได้ผลแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์!”

“นี่มันพอร์เชอนะพี่! นังแซ่เซี่ยนั่นเป็นแค่เทรนเนอร์ฟิตเนส เคยได้นั่งพอร์เชอที่ไหนกัน?”

“เดี๋ยวพอยัยนั่นมา พี่ก็บอกไปตรงๆ เลยว่าจะขับรถพาไปกินลมชมวิว ยัยนั่นต้องยอมขึ้นรถกับพี่แน่!”

ชายร่างเตี้ยพูดด้วยสีหน้าหนักแน่น

“อืม เดี๋ยวแกช่วยฉันคุ้มกันหน่อย ถ้าสำเร็จเมื่อไหร่ จะเลี้ยงพาไปเปิดหูเปิดตาที่หงล่างซา!”

ชายร่างสูงให้คำมั่นทันที เขาเป็นสมาชิกของเวสต์ฟิตเนสชื่อว่าเกาเผิง ตั้งแต่วันแรกที่มาออกกำลังกายที่นี่เขาก็หมายตาเซี่ยซืออวี่และเริ่มตามจีบ น่าเสียดายที่เซี่ยซืออวี่ไม่สนใจเขาเลยสักนิด ไม่ให้โอกาสเขาแม้แต่น้อย

เหตุผลก็ง่ายมาก ไอ้หมอนี่มีเมียแล้ว แต่อาศัยว่าตัวเองพอมีเงินอยู่บ้าง เลยอยากจะพัฒนาความสัมพันธ์กับเซี่ยซืออวี่ให้เป็นคู่นอน แน่นอนว่าเซี่ยซืออวี่ไม่มีทางยอมอยู่แล้ว

ดังนั้น เกาเผิงที่ไม่ยอมถอดใจจึงไปปรึกษา ‘เจ้าหัวทอง’ กุนซือสมองหมา ซึ่งเจ้าหัวทองที่ตั้งฉายาให้ตัวเองว่าเป็นคาสโนวาอันดับหนึ่งแห่งเมืองเจียงเฉิงก็บอกเขาว่า ‘จะทำการใหญ่ อาวุธต้องพร้อม’

และอาวุธชั้นยอดในการจีบสาวก็คือรถสปอร์ต เขาช่วยเกาเผิงไปเสาะหารถพอร์เชอ 718 มือสองมาจากเต็นท์รถ เสียเงินไปสองแสนกว่าหยวน ทั้งยังให้สั่งช่อดอกกุหลาบช่อโตมาอีก บอกว่าผู้หญิงร้อยทั้งร้อยแพ้ทางมุกนี้ทั้งนั้น

ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมสรรพ ขาดแค่นางเอกอย่างเซี่ยซืออวี่ปรากฏตัวเท่านั้น

“เชี่ย! เบนท์ลีย์ เบนเทย์กา!”

“รุ่นล่าสุดด้วย!”

ขณะที่เกาเผิงกำลังแอบคิดคำนวณในใจว่าจะเปิดฉากพูดยังไงอยู่นั้น จู่ๆ เจ้าหัวทองกุนซือสมองหมาก็อุทานออกมาเสียงหลง

เกาเผิงเงยหน้ามองไปทางริมถนน ก็เห็นรถเบนท์ลีย์สีดำคันหนึ่งค่อยๆ ขับมาจอดที่หน้าประตูฟิตเนสเซ็นเตอร์จริงๆ

“พี่เผิง ถ้าพี่มีรถคันนี้นะ อย่าว่าแต่เซี่ยซืออวี่คนเดียวเลย สิบคนก็ยังไหว”

เจ้าหัวทองเอ่ยรำพึงรำพันอยู่ข้างๆ

“ยังต้องให้แกพูดอีกเหรอ”

“คันนี้รวมทุกอย่างพร้อมขับเฉียดห้าล้านหยวนเลยมั้ง!”

ผู้ชายที่พอมีเงินอย่างเกาเผิงย่อมรู้เรื่องรถเป็นอย่างดี เมื่อมองดูเบนท์ลีย์ เบนเทย์กา ที่แผ่กลิ่นอายความหรูหราทรงพลังคันนั้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉา

“นี่มันตัวท็อปสุดเลยพี่ รวมภาษีซื้อรถ ภาษีรถหรูแล้ว พร้อมขับตกห้าล้านหยวนแน่ๆ!”

เจ้าหัวทองพยักหน้าเห็นพ้อง

ภาษีรถหรูนั้นเรียกเก็บจากรถยนต์นั่งส่วนบุคคลที่มีราคาจำหน่ายมากกว่าหนึ่งล้านสามแสนหยวนขึ้นไป อัตราภาษีอยู่ที่ร้อยละสิบ!

เบนท์ลีย์ เบนเทย์กา คันนี้ของหยางฮ่าวราคาจำหน่ายอยู่ที่สี่ล้านหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นหยวน แค่ภาษีรถหรูอย่างเดียวก็ต้องจ่ายถึงสี่แสนหนึ่งหมื่นหยวนแล้ว บวกกับภาษีซื้อรถอีกร้อยละสิบก็คือสี่แสนหนึ่งหมื่นหยวน เฉพาะภาษีอย่างเดียวก็ต้องจ่ายไปแปดแสนกว่าหยวนแล้ว!

หากคิดรวมค่าประกันภัยและค่าใช้จ่ายจิปาถะอื่นๆ เข้าไปด้วย เบ็ดเสร็จพร้อมขับก็ต้องอยู่ราวๆ ห้าล้านหยวนจริงๆ

และขณะที่ทั้งสองคนกำลังถกกันว่าเบนท์ลีย์ เบนเทย์กา คันนี้ราคาเท่าไหร่อยู่นั้น รถคันหรูได้จอดลงที่หน้าประตูฟิตเนสเรียบร้อยแล้ว ตามมาด้วยประตูผู้โดยสารด้านหลังที่เปิดออก เซี่ยซืออวี่ก้าวลงมาจากรถ ทั้งยังมีรอยยิ้มแต้มบนใบหน้าพลางโบกมือให้กับคนขับ

“เซี่ยซืออวี่เหรอ?”

“นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย??”

เกาเผิงถึงกับยืนอึ้งตาค้างไปเลย เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าตัวเองมีคู่แข่งที่ทรงพลังขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

“พี่เผิง ลุยสิพี่!”

“อย่ามัวแต่ยืนเอ๋อดิ!”

แม้ว่าเจ้าหัวทองจะตกใจมากเช่นกัน แต่นางเอกก็มาถึงแล้ว จะให้ยอมแพ้ไปดื้อๆ ได้ยังไง

เมื่อถูกเตือนเช่นนั้น เกาเผิงก็รีบดึงสติตัวเองกลับมา จากนั้นหยิบช่อดอกกุหลาบช่อใหญ่ที่เตรียมไว้ในรถแล้วสาวเท้ายาวๆ ปรี่เข้าไปหาทันที “ซืออวี่…”

“หยุด! พอก่อนเลย!!”

เซี่ยซืออวี่เห็นเกาเผิงตั้งแต่ยังไม่ลงจากรถแล้ว และคิดแผนรับมืออันชาญฉลาดไว้เรียบร้อย เธอจึงขัดจังหวะการ ‘ร่ายเวท’ ของอีกฝ่ายในทันที พลางพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “คุณเกาคะ ฉันมีแฟนแล้วค่ะ!”

“อย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ ขับเบนท์ลีย์!”

“เพราะฉะนั้น ได้โปรดอย่ามาตอแยฉันอีกเลยนะคะ ขอบคุณค่ะ!”

ขณะที่ปฏิเสธเกาเผิง เซี่ยซืออวี่ก็ชี้ไปยังรถเบนท์ลีย์ที่เพิ่งเคลื่อนตัวออกไปได้ไม่ไกล มุมปากแฝงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ในใจก็แอบพูดว่า ขอโทษทีนะเสี่ยวโหรว ขอยืมตัวแฟนเธอใช้หน่อยเถอะ!