บทที่ 107 เขาเรียนรู้ที่จะก้มหัว

“ของที่ผมให้มันน่าอายจนเอาออกนอกหน้าไม่ได้หรือไง”

“เสิ่นเยี่ยนสือ คุณจงใจแกล้งฉันใช่ไหม!”

เขาเงียบไปหลายวินาที เซี่ยงหน่วนนึกสงสัยว่าเขาวางสายไปแล้วหรือเปล่า จึงยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู และพบว่ายังอยู่ในสาย