บทที่ 124 นี่คือสิ่งที่คุณติดค้างฉัน

“อื้อ…”

เซี่ยงหน่วนเบิกตากว้าง คาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมาไม้นี้ พอจะผลักออกกลับถูกเขากดแนบติดประตูไว้แน่น ทั้งตัวถูกเขากักไว้ในอ้อมแขนจนขยับไม่ได้แม้แต่น้อย

นิ้วเรียวยาวของเขาสอดเข้าไปในเรือนผม ประคองท้ายทอยเธอไว้ มืออีกข้างรวบเอวแน่น แล้วจูบอย่างดุดันไม่ปรานี ราวกับจะระบายความคิดถึงอันเคว้งคว้างและความไม่ยอมจำนนตลอดหลายวันมานี้ออกมาให้หมด