บทที่ 133 ความทรงจำที่กรีดลึก

เธอเม้มปาก “ฉันขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ”

แล้วเดินจากไปทันที

เสิ่นเยี่ยนสือชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะกดรับสาย “ว่าไง”