บทที่ 192 เขาไม่ไปยั่วโมโหเธอจะดีกว่า

จ้าวจิ้งเริ่มสบถด่าต่อทันที “ฉันจะสนทำไมว่าเขาจะยอมหรือไม่ยอม จะโกรธหรือไม่โกรธ ฉันไม่ไปคิดบัญชีกับเขาก็ดีถมไปแล้ว ฉันยังไม่ทันจะโกรธเลย เขายังกล้ามาทำเป็นมีน้ำโหใส่ฉันอีกเหรอ!”

เซี่ยงหน่วนกำลังจะเอ่ยปากต่อ จ้าวจิ้งก็กระดกน้ำผึ้งผสมน้ำไปอีกอึกใหญ่แล้วพูดด้วยเสียงแหบแห้ง “พอเถอะ ไม่พูดแล้ว เสียงฉันแหบไปหมด ไว้คุยกันคราวหน้านะ”

“ได้ แกมีเรื่องอะไรก็ส่งข้อความมาหาฉันแล้วกัน”