บทที่ 208 กล้าซุกเงินส่วนตัวอีกเหรอ

เซี่ยงหน่วนรู้สึกเหมือนถูกแทงเข้าที่หัวใจ “แกพูดอะไรน่ะ!”

จ้าวจิ้งเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำไปหมด “หน่วนหน่วน ฉันมันไร้ประโยชน์มากใช่ไหม”

เซี่ยงหน่วนขยับไปนั่งข้างๆ แล้วดึงเธอเข้ามากอด “แกคิดแบบนั้นได้ยังไง แกดีขนาดนี้แท้ๆ”