บทที่ 214 ร่างกายผมก็เป็นแบบนี้แหละ

หมิงเทียนเฉิงชะงักไป เธออยากนอนกับเขาอย่างนั้นหรือ

สมองยังไม่ทันประมวลผล ขาก็ขยับเบี่ยงทางให้เสียแล้ว

จ้าวจิ้งกอดหมอนเดินเข้าไป เขาปิดประตูห้อง เดินตามหลังเธอมา อ้าปากคิดจะถามอะไรบางอย่าง แต่ก็กลืนคำพูดกลับลงไป