บทที่ 79 ขอขมาคุณเซี่ยง

รอยยิ้มของหลินเฟิ่งแข็งค้างอยู่บนใบหน้า

เซี่ยงหน่วนชะงักไปเล็กน้อย ไม่นึกเลยว่าเสิ่นเยี่ยนสือจะอยู่ที่นี่ด้วย

แววตาของเสิ่นเยี่ยนสือเข้มขึ้นอีกนิด เขาเดินตรงเข้ามาแล้วโอบเอวเธอไว้อย่างเป็นธรรมชาติ “มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกผมสักคำ?”