บทที่ 86 ไม่แปลกใจเลยที่เธอนั่งไม่ติด

เสียงรอสายดังอยู่นานก่อนจะตัดไป ไม่มีคนรับสาย

เขาชำเลืองมองเวลา ตอนนี้เลยสองทุ่มไปแล้ว

เขาโทรซ้ำไปอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่มีใครรับสายเหมือนเดิม