บทที่ 97 ช่วยฉันด้วย

เสิ่นเยี่ยนสือกำลังคุยเรื่องความคืบหน้าของโครงการกับผู้บริหารของหงรุ่ยเฉิง จู่ๆ โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะก็สั่นขึ้นมา

เขากวาดสายตามองแวบหนึ่ง พอเห็นชื่อสายเรียกเข้าก็เบือนสายตาหนีอย่างเฉยชา

ประธานหลินนึกว่าเขาไม่เห็น จึงช่วยเตือน “ประธานเสิ่นครับ มีสายเข้าครับ”