บทที่ 109 ฉันไม่สนใจหรอก

“คุณ…!”

เสิ่นซิงหว่านโกรธจนพูดไม่ออกที่เขาพูดจาสองแง่สองง่ามและทำท่าทางไร้ยางอายแบบนี้

แก้มของเธอแดงระเรื่อเสียจนแทบจะหยดเป็นเลือด เธอจึงตัดสินใจหันหน้าหนีไม่มองเขา แล้วเดินไปที่ข้างเตียง ทำทีเป็นจัดของบนโต๊ะทั้งที่ไม่มีฝุ่นอยู่เลยสักนิด