ตอนที่ 157
บทที่ 157 มันเป็นของเธอมาตั้งแต่แรกแล้ว
หิวข้าว · 6,310 ตัวอักษร
“คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงแค่ไหน”
“ตอนเห็นข่าวว่าโจวซื่อจะล้มละลายอยู่ที่ซีถาน สมองฉันว่างเปล่าไปหมด ฉินโม่บอกว่าคุณเป็นไข้สูงแต่ก็ยังฝืนทน ฉัน…ฉันขับรถกลับมา มือฉันสั่นไปหมด เกือบจะ…”
เสิ่นซิงหว่านยิ่งพูดก็ยิ่งน้อยใจ เสียงสะอื้นจนไหล่สั่น น้ำตาร่วงเผาะราวกับไข่มุกขาดสาย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น