ตอนที่ 182
บทที่ 182 พูดแล้วต้องรักษาคำพูดนะ
หิวข้าว · 4,673 ตัวอักษร
มายบัคแล่นออกจากตรอกซอย กลืนหายเข้าไปในสายธารรถราช่วงเวลาเร่งด่วนยามเย็น
โจวจิ้นชวนมีสมาธิจดจ่ออยู่กับการขับรถ เสิ่นซิงหว่านเอียงคอมองเขา
แสงอัสดงลอดผ่านกระจกรถ สาดประกายสีทองทาบทับลงบนโครงหน้าด้านข้างอันคมคาย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น