บทที่ 189 ฉันไม่ได้บอกว่าไม่มาเสียหน่อย

ฉินโม่ยืนอยู่ด้านข้าง พยายามกลั้นมุมปากไว้สุดชีวิต

เขาทั้งอยากจะขำ

และทั้งรู้สึกเห็นใจประธานจ้าวตรงหน้าที่ประหม่าจนแทบจะบีบแก้วเหล้าแหลกคามือ