บทที่ 196 เตรียมไว้ให้เธอ

“งั้นเหรอ”

โจวจิ้นชวนหัวเราะเบาๆ ในลำคอ สายตายังคงวนเวียนอยู่ตรงรอยแดงเหล่านั้น “งั้นผมคงจำผิดไปเอง แต่ว่า…”

เขาหยุดไปนิด น้ำเสียงแฝงความหมายลึกซึ้ง “เมื่อคืนการแสดงออกของที่รัก ทำให้ผม…ประทับใจมากจริงๆ”