ตอนที่ 203
บทที่ 203 นั่นน่ะเขารักบริสุทธิ์ต่างหาก!
หิวข้าว · 5,721 ตัวอักษร
ทางลงเขาเดินง่ายกว่าตอนขึ้นเขามากนัก
เสิ่นซิงหว่านเดินอยู่กลางขบวน มีเพื่อนร่วมงานรุมล้อมพูดคุยจ้อกแจ้กอยู่รอบข้าง
สายลมภูเขาพัดผ่าน พาเอากลิ่นหอมสดชื่นของไม้สนโชยมา เธอสูดหายใจเข้าลึก รู้สึกว่าความตึงเครียดตลอดหลายวันที่ผ่านมามลายหายไปในที่สุด
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
