บทที่ 78 คงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอก

“ขอบคุณค่ะ”

เขาได้ยินเสียงตัวเองขานตอบ เสียงนั้นแผ่วเบา

“ไม่เป็นไรค่ะ ด้วยความยินดี”