บทที่ 92 สิ่งที่ควรจะมา ก็ยังคงมาถึง

“เขาคือคนแบบนี้แหละ”

เสิ่นซิงหว่านพูดเบาๆ ไม่แน่ใจว่าเป็นคำบอกเล่าหรือเสียงถอนหายใจกันแน่

“สมัยก่อนเขาก็เป็นแบบนี้ สิ่งที่ปักใจเชื่อแล้ว ยากนักที่เขาจะหันหลังกลับมามองหาเหตุผล ทำได้เพียงจ้องมองไปข้างหน้าเพื่อไขว่คว้าผลลัพธ์ที่ตัวเองต้องการเท่านั้น”