บทที่ 94 ช่างเป็นคนที่ยอดเยี่ยมเหลือเกิน

“สวัสดีค่ะป้าเฉิน”

เสิ่นซิงหว่านเก็บงำความสงสัยไว้ในใจ เธอยิ้มพลางเดินเข้าไปนั่งลงตรงที่ว่างข้างแม่ ก่อนจะพยักหน้าทักทายคุณป้าอีกสองคน

“นี่คือซิงหว่านใช่ไหมเนี่ย หน้าตาสะสวยจริงเชียว”