ตอนที่ 116
บทที่ 116 ฉันแค่อยากขาดทุน
หิวข้าว · 6,358 ตัวอักษร
พอเห็นว่าตัวเองเหยียบโดนคนอื่น หยางซิงอวิ้นก็รีบเอ่ยขอโทษด้วยสีหน้ารู้สึกผิดทันที “ขอโทษด้วยนะคะ ขอโทษจริงๆ ไม่เจ็บตรงไหนใช่ไหมคะ”
“ตาบอดหรือไงวะ!”
ทว่าผู้หญิงคนนั้นกลับไม่สนใจคำขอโทษของหยางซิงอวิ้นเลยแม้แต่น้อย พลางชี้นิ้วด่าใส่หน้า “ถ้าเดินไม่เป็นก็กลับไปหัดเดินที่บ้านให้คล่องก่อนค่อยโผล่หัวออกมา! รองเท้าฉันคู่นี้คือส้นสูงแอลวี เธอมีปัญญาชดใช้ไหม รีบเช็ดให้สะอาดเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
