บทที่ 146 ปากหวานจริงนะ

กว่าทั้งสองคนจะเดินออกมาจากร้านขายของที่ระลึก เวลาก็ล่วงเลยไปหนึ่งทุ่มกว่าแล้ว

ราตรีเริ่มคืบคลาน แสงไฟบนท้องถนนสว่างไสวไปทั่ว

ฉินลี่จูงมือน้อยของถังซูหาน เดินทอดน่องไปตามถนนคนเดิน