บทที่ 170 เดี๋ยวฉันไปจับมัดตัวมาให้เอง

ได้ยินดังนั้น ร่างของฉินลี่พลันชะงักกึก

จากนั้นจึงลองหยั่งเชิงถาม “คุณหึงเหรอครับ”

ถังซูหานมองเขาด้วยสายตาซับซ้อน แววตาไม่อาจบ่งบอกอารมณ์รักใคร่หรือโกรธเคือง