บทที่ 246 มื้อเช้าหนึ่งมื้อกับงานหนึ่งตำแหน่ง

ตลอดทางที่ขับรถกลับมาถึงสุ่ยอวี่ฮวาเฉิง ฉินลี่จูงมือหยางอวี่เวยขึ้นตึกไป

ทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้อง

ฉินลี่มองดูหยางอวี่เวยด้วยความสงสารพลางเอ่ยขึ้นว่า “คุณหยาง ดูสิ คุณร้องไห้จนเครื่องสำอางเลอะไปหมดแล้ว”