บทที่ 346 เขาแค่อยากเป็นกัปตันเรือ

หนานกงชิงอวี่ถูกเขาโอบกอดอีกครั้งก็นึกประหม่าขึ้นมา แต่พอได้ยินว่าเขามีเรื่องอื่นจะคุยด้วย จึงเอ่ยถาม “เรื่องอะไรหรือคะ?”

ฉินลี่มองเธอแล้วยิ้ม “ผมอยากทำโรงงานผลิตยา คุณพอจะมีคนเก่งๆ หรือทรัพยากรด้านนี้บ้างไหม?”

“โรงงานผลิตยาเหรอ?”