บทที่ 357 วันนี้วัยเยาว์สิ้นสุดลงแล้ว

ฉินลี่มองจางลี่ฟานอย่างประหลาดใจพลางถาม “มึงขโมยโน้ตบุ๊กกูไปทำไม?”

จางลี่ฟานเห็นคนบนโต๊ะทุกคนกำลังจับจ้องมาที่ตัวเองก็ได้แต่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ “ก็โน้ตบุ๊กมึงจดไว้ละเอียดดีนี่หว่า กูเลยอยากยืมมาศึกษาหน่อย”

พอได้ยินคำพูดของเขา หลี่เจียงก็ทำท่าจะสวนกลับทันที จางลี่ฟานรีบเอามือปิดปากเขาไว้