บทที่ 362 ชีวิตของฉินลี่นั้นเติมเต็มจริงๆ

ไม่ใช่แค่ฉินลี่ที่เฝ้ารอให้ตัวยาผลิตออกมาได้เร็วๆ แต่เจิงโหรวเองก็ตั้งตารอเหมือนกัน

เธออยากเห็นเหลือเกินว่าผลลัพธ์ของตัวยาที่ฉินลี่คิดค้นจะเป็นอย่างไร

ฉินลี่ยิ้มแล้วพูด “จริงๆ แล้วสิ่งที่ผมเล็งไว้ไม่ได้มีแค่โรงงานผลิตยานั่นหรอกครับ”