บทที่ 365 ลงนามสัญญาโรงงานยา

ฉินลี่มองทิชชู่ที่หยางซิงอวิ้นส่งมาให้ เขาเงยหน้าสูดหายใจลึกอีกครั้งก่อนจะพูดขึ้นว่า "ไม่เป็นไรหรอก ผมจะร้องไห้ได้ยังไงกัน"

หยางซิงอวิ้นได้ยินดังนั้นก็เม้มริมฝีปาก เธอหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดหางตาให้เขาเบาๆ

ฉินลี่เอื้อมมือไปโอบเธอไว้ในอ้อมแขนแล้วตบเบาๆ ที่สะโพกพลางพูดว่า "ดื้อหรือเปล่าเรา? ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ได้ร้องไห้… อากาศมันร้อนเกินไป ผมคงแค่เหงื่อออกน่ะ"