บทที่ 379 ฉันชื่อหลิวรั่วเซียน

ฉินลี่ผายมือไปยังเก้าอี้พักผ่อนข้างตัวแล้วเอ่ย “มาเถอะ มานั่งคุยกันก่อน ยืนมานานแล้วคงเมื่อยแย่ใช่ไหม?”

หญิงสาวสูดจมูกเบาๆ ก่อนจะปรายตามองฉินลี่ทีหนึ่ง

เธอลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดก็ยอมก้าวลงมาจากขอบดาดฟ้า