บทที่ 385 คุณไม่ได้พกบัตรประชาชนมา

ฉินลี่มองพวกเธอทั้งสองคน ก่อนจะหันไปทางหลิวรั่วเซียนแล้วเอ่ยขึ้นว่า “คุณหลิว ตอนนี้เรื่องที่ผมควรช่วยคุณก็เสร็จสิ้นแล้ว ตามที่ตกลงกันไว้ ตั้งแต่นี้ไปคุณเป็นอิสระแล้ว”

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตากลมโตของหลิวรั่วเซียนก็จ้องมองฉินลี่ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงวิงวอน “พี่ลี่คะ ฉัน… ฉันไม่มีที่ให้ไปแล้ว…”

ฉินลี่มองเธอแล้วถาม “แล้วคุณวางแผนยังไงต่อล่ะ”