บทที่ 415 นี่แหละคือใจของผู้หญิง

เมื่อธุระที่นี่เสร็จสิ้น ฉินลี่ก็ขับลัมโบร์กินีกลับไปยังวิลล่าของหนานกงชิงอวี่

ร่างกายของหนานกงชิงอวี่ยังคงอ่อนเพลียอยู่บ้าง ฉินลี่จึงไม่ได้ ‘ทำการบ้าน’ ต่อ เขาโอบกอดเธอแล้วนอนหลับไปเฉยๆ ทั้งคืน

วันรุ่งขึ้น งานของหนานกงชิงอวี่ก็ใกล้จะเสร็จสิ้นแล้ว ช่วงเช้าเธอยังคงทำงานอยู่ในวิลล่าเหมือนเดิม