บทที่ 446 ถ้าพูดถึงเรื่องสมอง เธอ(หานหมิงหย่า)ยังห่างไกลนัก

ฉินลี่ทานเนื้อกระต่ายไปหนึ่งชิ้น ก็อดชมไม่ได้ “หอมนุ่มกลมกล่อม เผ็ดกำลังดี ไม่เลี่ยนเลย อร่อยมาก เธอชิมดูสิ”

พอกินเนื้อกระต่ายรสเผ็ดร้อนเข้าไปหนึ่งคำ แล้วจิบชาบัควีทกลิ่นหอมกรุ่นตาม ก็ยิ่งทำให้เจริญอาหารขึ้นมาทันที

หานหมิงหย่าเห็นท่าทางของฉินลี่ ก็กัดริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ นำเนื้อเข้าปาก