บทที่ 452 เชือกรองเท้าของฉินลี่

ฉินลี่ดึงเธอเข้ามากอดไว้แนบอกพลางเอ่ยอย่างอ่อนหวาน “ก็เหมือนที่คุณพูดนั่นแหละ คืนนี้อย่าไปคิดถึงผลลัพธ์อะไรให้มากนักเลย ถือเสียว่าเป็นการไปเที่ยวด้วยกันสักทริป… ถ้าคืนนี้คุณนอนไม่หลับ ผมอยู่เป็นเพื่อนตรงนี้ทั้งคืนก็ได้นะ”

หานหมิงหย่าส่ายหน้า แล้วตีหลังฉินลี่เบาๆ ทีหนึ่ง

แย่ละ บุกป้อมไม่สำเร็จ