บทที่ 455 ขอบคุณนะ เจ้าจงอาง

หานหมิงหย่าเห็นรอยเขี้ยวที่ขาเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะแดงก่ำขึ้นมาทันที

“ฉินลี่ คุณ… คุณถูกกัดแล้ว งูตัวนี้ไม่มีพิษใช่ไหมล่ะ?”

ฉินลี่มองเธอแวบหนึ่งแล้วแค่นยิ้มออกมา “ขอโทษนะที่ทำให้ผิดหวัง งูตัวนี้คือจงอาง หรือที่เรียกกันว่างูบองหลา มันมีพิษร้ายแรงมาก”