บทที่ 462 ไม่มีสิ่งใดแน่นอนในโลกนี้

แม้จะเป็นเวลาตีหนึ่งกว่าแล้ว แต่ภายในคฤหาสน์ตระกูลถังกลับโกลาหลวุ่นวายไม่น้อย

ภายในตึกเล็กของถังซูหาน ในที่สุดอาการคลื่นไส้ของเธอก็ทุเลาลง ฉินลี่ประคองเธอนั่งพักบนโซฟาในห้องนั่งเล่นพลางรอหมอ แต่ตัวเขาเองกลับนั่งไม่ติด เดินวนไปวนมาในห้องนั่งเล่นด้วยความตื่นเต้นอยู่คนเดียว

ฉินรุ่ยได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงรีบออกจากห้องนอนมา “พี่คะ พี่สะใภ้ เกิดอะไรขึ้นคะ?”