บทที่ 141 ใครเล่าจะตัดใจไม่คว้าลาภลอยก้อนโตนี้ไว้

แม่เฒ่าหลินเหลือบตาขึ้นมองแล้วพูดเรียบๆ “ยังไม่ครบสามเดือน รู้กันแค่คนในบ้านก็พอ รอพ้นสามเดือนค่อยไปป่าวประกาศ เมียแกท้องแล้วก็ไปดูแลดีๆ เถอะ!”

ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนยังไม่แยกบ้าน พอมีคนเพิ่มในครอบครัว มีหรือที่เธอจะไม่ดีใจ ไม่แน่อาจจะเจียดไข่ไก่ให้กินบำรุงทุกสามวันห้าวันด้วยซ้ำ

แต่หลังจากเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมากมายขนาดนั้น ซ้ำตั้งแต่แยกบ้านไป สองผัวเมียคู่นี้ก็ทำตัวเหมือนคนไร้ตัวตน ไม่เคยโผล่หน้ามาให้เห็นเลยสักครั้ง