บทที่ 164 หนูตัวนั้นในยามดึก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลินซีซีตื่นนอนเตรียมตัวไปโรงเรียน นึกไม่ถึงว่าจะเห็นพ่ออยู่ในครัว

หลินซีซีนึกแปลกใจ ปกติแล้วแม่จะเป็นคนทำมื้อเช้าตลอด “พ่อ แล้วแม่หนูล่ะ”

หลินเหล่าซื่อสีหน้าไม่เปลี่ยน “ก็แบบว่า… เมื่อคืนแม่แกนอนไม่ค่อยหลับ เลยให้นอนต่ออีกหน่อยน่ะ”