บทที่ 171 ตะลึงในความไร้ยางอาย

ป้าสะใภ้รองทำหน้าพะอืดพะอมเหมือนกลืนอุจจาระ เธอตกตะลึงกับความหน้าหนาของอีกฝ่าย เพิ่งเคยเห็นธาตุแท้ของน้องสะใภ้สามก็คราวนี้

ช่างต่างจากท่าทางหงอยๆ ไม่กล้าหือเวลาอยู่ต่อหน้าน้องสะใภ้สี่ราวกับคนละคน

ดูท่าคงตรงกับคำโบราณว่า…คนพาลต้องเจอคนพาลกว่า ฝีมือของเธอยังห่างชั้นจากน้องสะใภ้สี่นัก รายนั้นถึงจะปราบคนแบบนี้อยู่หมัด