บทที่ 191 ลูกจ้างตัวจริงที่สวรรค์ส่งมา

หลินเหล่าซื่อกลับมาถึงบ้านตอนพลบค่ำ แล้วคุยกับเมียเรื่องที่จะให้พวกลูกของพี่สาวคนโตมาพักที่บ้านสักสองสามวัน

หลี่ชุนซิ่งพยักหน้าเห็นด้วย “ยังไงตอนนี้ก็มีที่ทางแล้ว ถึงตอนนั้นค่อยให้คู่แฝดไปนอนห้องเดียวกับตงจื่อและหนานจื่อ”

นี่คือความมั่นใจของการมีบ้านเป็นของตัวเอง ปีก่อนๆ ตอนยังไม่ได้สร้างบ้าน ทั้งบ้านเบียดกันอยู่ในห้องเดียว คำพูดแสดงน้ำใจแบบนี้ไม่กล้าเอ่ยปากหรอก พูดไปแล้วไม่มีที่ให้นอน จะไม่ยิ่งหน้าแตกหรือไง