บทที่ 197 ใจเธอไม่ได้กว้างใหญ่ จุได้เพียงที่ดินผืนน้อยตรงหน้าเท่านั้น

หวังฮวาฮวาอิจฉาจนไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูด “ชุนซิ่ง พี่สะใภ้คนดีของฉัน ถ้าไม่ใช่ว่าพวกเราสนิทกัน ฉันคงอิจฉาเธอจนอกแตกตายไปแล้วจริงๆ บอกมาซิ ทำไมชีวิตเธอถึงได้ดีขนาดนี้นะ!

เมื่อก่อนยังมีคนมองว่าพวกเธอแยกบ้านแล้วจะไม่รอด หัวเราะเยาะว่าพวกเธอเลี้ยงตัวเองไม่ได้หรอก ฉันว่าคนที่พูดคำนั้นตาบอดแท้ๆ ชุนซิ่ง ฉันเป็นคนพูดตรง เธออย่าถือสานะ ฉันแค่อยากบ่นระบายสักหน่อย

ดูตอนนี้สิ ดูบ้านเธอตอนนี้ ไม่เพียงแต่ได้อยู่บ้านอิฐกระเบื้อง แต้มแรงงานปีที่แล้วของบ้านเธอแม้จะเทียบกับครอบครัวใหญ่ที่ยังไม่แยกบ้านไม่ได้ แต่ก็นับว่าดีมากจริงๆ