บทที่ 209 โดนเข้าใจผิดว่าเป็นเด็กประถม

ตลอดทาง หลินเหล่าซื่อทั้งออกแรงปั่นจักรยานสุดชีวิต ทั้งถอนหายใจยาวเป็นพักๆ

“ฉัน หลินเหล่าซื่อ ปกติภูมิใจนักหนากับการอู้งานเอาเปรียบคนอื่น ไม่นึกเลยว่าจะตกอับถึงขั้นนี้ พ่อของพวกแกเนี่ย ต้องมาเป็นวัวเป็นม้าให้พวกแกจริงๆ ถ้าโตขึ้นมาแล้วไม่กตัญญูกับฉัน ฟ้าดินต้องไม่ยกโทษให้แน่”

หลินตงกับหลินหนานนั่งอยู่ข้างหลังไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่แอะเดียว