บทที่ 273 คอมพิวเตอร์

ในที่สุดก็จะได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว ซีซีไม่อยากให้ชีวิตนี้ต้องมีเรื่องให้ค้างคาใจอีก

เธอก้มมองหนังสือแจ้งการตอบรับเข้าเรียนของตัวเอง คราวนี้คงไม่มีอะไรผิดพลาดอีกแล้วแน่ๆ

หลี่ชุนซิ่งฟังแล้วไม่ค่อยเข้าใจ “ไอ้นี่มันคืออะไรกัน ชื่อประหลาดจริง ฟังแล้วไม่เห็นรู้เรื่อง สู้ให้พี่ใหญ่ของลูกไปเรียนพวกงิ้วปักกิ่งอะไรนั่นยังดีกว่า ถึงพี่ใหญ่แกจะอายุเยอะไปหน่อย ไปเริ่มเรียนงิ้วปักกิ่งตอนนี้ออกจะช้าไปนิด แต่อย่างน้อยๆ เรียนจบมาก็ยังไปเข้าคณะงิ้วร้องเพลงงิ้วหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้ ถึงร้องไม่เพราะก็ช่างมันเถอะ แย่ที่สุดก็แค่กลับมาร้องให้พวกเราฟังที่บ้าน พ่อกับแม่ก็ชอบฟังงิ้วกันทั้งคู่”