บทที่ 363 พี่ใหญ่ของเรา น้องเล็กของเรา

หลินซีซีจัดการตัวเองเรียบร้อยก็ไปที่ห้องของพี่ใหญ่ พอเคาะประตูหนึ่งทีก็เห็นว่าหลินตงเตรียมตัวเสร็จแล้วเช่นกัน และหลินหนานก็อยู่ที่นั่นด้วย

ส่วนสหายที่ชื่อเจิ้งเสี่ยวหยางคนนั้นโดนหลินหนานใช้ให้เอารถกลับไปคืนที่ค่ายทหารแล้ว

ตั้งแต่พี่ใหญ่กับน้องเล็กมาถึง รอยยิ้มของหลินหนานก็แทบไม่หุบลงเลย มีแต่ฟ้าที่รู้ว่าตั้งแต่ได้รับจดหมายจากทางบ้านและรู้ว่าทั้งสองคนจะมา เขาดีใจขนาดไหน เฝ้ารอคอยมาตั้งแต่วันที่รู้ข่าว ในที่สุดก็สมหวังเสียที “หิวกันหรือยัง เดี๋ยวฉันพาไปกินข้าวที่โรงอาหารก่อน”